وای از شر این زنها ودخترها

اگر زنها بر دنيا حكومت مي كردند!

ü   مردها به پر خوابي معروف مي شدند.

ü   زنهاي كمتري رژيم مي گرفتند، چون استاندارد وزن ايده آل آنها
از 40 كيلو بالا تر مي رفت.

ü   خريد به عنوان يكي از حركات آيروبيك در نظر گرفته مي شد.

ü   مردها منشي روساي زن مي شدند.

ü   دستمزد مردها در ازاي هر يك دلاري كه زنها بدست مي آورند،70 سنت بود.

ü   در حاليكه زن مشغول تماشاي تلويزيون بود،مرد خانه برايش نوشيدني و
آب ميوه مي آورد.

ü   مردها عباراتي چون(( متاسفم، دوستت دارم، اصلا چاق به نظر نمي رسي))
را ياد مي گرفتند.

ü   مردها را بنا به وضع ظاهرشان، و زنها را بر اساس عملكردشان مورد
قضاوت قرار مي دادند.

ü   مردها از صبح تا شب در اين فكر بودند كه زنها در چه فكرند!

ü   مردها همان قدر كه به كار خود اهميت مي دادند، استحكام روابط
خانوادگي و خويشاوندي خود را نيز مهم مي شمردند.

ü    برنامه (( خبر ورزشي )) در تلويزيون بيشتر از يك دقيقه نبود.

ü    مردهاي چاق دائما نگران اضافه وزن خود بودند.

ü    پس از تولد كودك، به مردها شش هفته مرخصي براي مراقبت
از فرزند تعلق مي گرفت.

زندگی ریباست

«گوش كن جاده صدا مي زند از دور قدمهاي ترا......... چشم تو زينت تاريكي نيست .... پلكها را بتكان ... كفش به پا كن و بيا !

» در انتهاي جاده دست پرالتهاب من چشم به راه دست مهربان تست و چشم در چشم شيشه اي تو دوخته ام . گرامي ترين مهر .. ملايمترين لبخند و نرمترين نگاه من ارزاني تو باد ! .... « پس از سفرهاي بسيار و عبور از فراز و فرود امواج اين درياي طوفان خيز بر آنم كه در كنار تو لنگر افكنم ، بادبان برچينم ،‌پارو وانهم ،‌سكان رها كنم ، آغوشت را بازيابم ،‌استواري امن زمين را زير پاي خويش ! .... در افق نقطه هاي سياه كوچكي مي رقصند و زميني كه بر آن ايستاده ام ديگر باره آرام يافته است ..... بر آنچه دلخواه من است حمله نمي برم ! ... خود را به تمامي بر آن مي افكنم ! اگر بر آنم كه تا ديگر بار بر پاي بتوانم خاست راهي به جز اينم نيست ! .... » جاده خود التهاب است ... شب است و ستاره و زمزمه سكوت و لبخند ... چشمهاي من و نگاه تو در نسيم رهاست ... دلم با جاده مي رود ... دلم با جاده مي آيد و من جاده را بسيار دوست مي دارم ..... و ماني ترين اميد با من همراه است .....