حکایت یک نابغه

 1879- آلبرت انیشتن در شهر اولم در آلمان به دنیا آمد.

شعار مردم اولم:" مردم ما همه ریاضیدان هستند." 

1895- آلبرت در سن 16 سالگی اولین مقاله علمی خودش را با عنوان " در باب وضعیت اتر در میدان های مغناطیسی"  نگاشت.

 1897- آلبرت با مهندسی به نام میشل بسو آشنا شد که تمام عمر دوست او باقی  ماند و گوش شنوای اکثر فرضیه های انیشتن بود.

 1900- آلبرت از پلی تکنیک زوریخ فارغ التحصیل شد.

 1901- آلبرت شهروند سوئیس شد.

1902- دختر آلبرت بنام لیسرل از زنی بنام میلوا ماریچ متولد شد. چون این دو ازدواج نکرده بودند، دختر نامشروع محسوب می شد. از سرنوشت این دختر چیزی نمی دانیم. ممکن است مرده باشد یا اینکه او را به فرزند خواندگی داده باشند. در این سال آلبرت انیشتن در دفتر ثبت اختراعات استخدام شد. 

1903- آلبرت با میلوا ماریچ ازدواج کرد.  

1904- پسرش به نام هانس آلبرت (وفات 1973) متولد شد.

انیشتن در کنار همسرش میلوا و پسرش هانس آلبرت

 

1905- این سال را سال شکوفایی انیشتن خوانده اند. در این سال یک رشته مقالات در یک مجله معروف فیزیک در آلمان از او به چاپ رسید.

 1907- به قول خودش "با شگون ترین فکر" زندگی اش به ذهن او خطور کرد که بعدها مبنای فرضیه نسبیت شد.  

1909- به عنوان استاد بارز فیزیک تئوری در دانشگاه زوریخ مشغول تدریس شد. 

1910- پسر دومش ادوارد (وفات 1965) به دنیا آمد.

1914- کرسی استادی دانشگاه برلین و عضویت در آکادمی علوم پروس نصیب آلبرت شد. همچنین از همسرش جدا شد. میلوا و دو پسرش به زوریخ رفتند. 

1916- مقاله "بنیاد فرضیه عام نسبیت" را به چاپ رساند. 

1917- مقاله ای چاپ کرد که اساس تحقیقاتش روی لیزر شد.

1919- از طریق تلگراف از دو گروه دانشمندان انگلیسی که برای مشاهده کسوف (خورشید گرفتگی) اعزام شده بودند خبری دریافت کرد که بخشی از فرضیاتش را در مورد تئوری نسبیت ثابت می کرد (اینکه میدان جاذبه خورشید نور ستارگان را منحرف می کند). همچنین در این سال رسما" از همسرش میلوا طلاق گرفت و با دختر عمویش السا لوونتال انیشتن ازدواج کرد.

عکس بالا: میلوا و پسران انیشتن: هانس و ادوارد

عکس بالا: انیشتن و همسر دومش السا

 

عکس بالا : پولین مادر انیشتن

1920- پولین، مادر انیشتن، درگذشت

1922- جایزه نوبل سال 1921 را در فیزیک به خاطر خدماتش به علم فیزیک نظری و به ویژه به خاطر کشف قانون اثر فوتو الکتریسیته دریافت کرد همچنین به عضویت کمیته ملل در زمینه همکاریهای علمی درآمد. مقاله ای هم چاپ کرد در باب یگانگی قوانین فیزیکی که باعث شد قسمت اعظم باقیمانده عمرش را صرف یافت قانونی کلی کند که همه قوانین فیزیک را در بر بگیرد که البته ناموفق بود.

1928- به خاطر فشار کار بیمار و چهار ماه بستری شد. 

1930- پس از بچه دار شدن پسرش هانس،  آلبرت انیشتن پدر بزرگ شد. پسر دیگرش ادوارد دچار بیماری شیزوفرنی شد. 

1931- انیشتن با ادوین هابل ملاقات کرد و از نظرات او در مورد گسترش هستی و انفجار بزرگ کیهانی آگاه شد و در نتیجه نظریه خودش را در مورد سکون هستی رد کرد.   

1932- با ظهور هیتلر و ایجاد جو وحشت در جامعه یهودی آلمان، انیشتن و السا آلمان را به قصد کالیفرنیا به امید بازگشت در سال بعد ترک کردند

                                              

عکس بالا:استقبال بی نظیر مردم آمریکا از انیشتن 

 

1933- آلبرت به شهر پرینستون در نیوجرسی آمریکا رفت تا در مرکز نوپای مطالعات پیشرفته کار کند. منزلش در آلمان مورد تجسس ماموران آلمان نازی قرار گرفت ولی هیچ مدرکی نیافتند. چون دختر خوانده انیشتن پنهانی تمام یادداشتهای او را قبلا خارج کرده بود.  

1935- مقاله ای با همکاری بوریس پودولسکی و نیتان روزن در انتقاد از مکانیک کوانتوم چاپ کرد. برای دریافت ویزای اقامت آمریکا مجبور شد خاک آمریکا را ترک کند و دوباره داخل شود. برای همین با کشتی به برمودا رفت. این آخرین باری بود که آمریکا را ترک کرد. 

1936- همسر دومش، السا، در سن 60 سالگی بخاطر مشکلات کلیه و قلب از دنیا رفت. 

1939- به تقاضای لئو زیلار و چند نفر دیگر، انیشتن زیر نامه ای را امضا کرد که به فرانکلین روزولت، رئیس جمهور وقت آمریکا، پیشنهاد می کرد تحقیقات در مورد ساخت سلاحهای اتمی را شروع کند. علیرغم شایعات همکاری انیشتن در ساخت بمب اتم، این امضا و البته فرمول معروف E=mc2 تنها نقش انیشتن در ساخت بمب اتم بود.

 

1940 - انیشتن با حفظ شهروندی سوئیس به تابعیت آمریکا درآمد.

1948- همسر اولش میلوا در زوریخ در اثر سکته مغزی درگذشت. 

1952- دعوت اسرائیل را برای قبول ریاست جمهوری آن کشور مودبانه رد کرد.

1955- آخرین نامه عمرش را به دوست فیلسوفش، برتراند راسل نوشت و دعوت او را برای امضای نامه درخواست محکومیت جهانی سلاحهای اتمی پذیرفت و کمی بعد در بیمارستان در اثر تصلب شرائین از دنیا رفت. جسدش را سوزاندند و خاکسترش را در مکانی نامعلوم ( احتمالا رودخانه دلاویر) ریختند.

عکس بالا :انیشتن و دوستش چارلی چاپلین

 

عکس بالا:

انیشتن در حال دوچرخه سواری در سانتا باربارای آمریکا در سال 1933